|

" ใช้นพลักษณ์ในชีวิตอย่างไร
สำหรับตัวเอง หนทางออกคือการปฏิบัติธรรม โดยมีนพลักษณ์เป็นเครื่องมือตัวหนึ่ง
ซึ่งเป็นเครื่องมือที่ตัวเองใช้บ่อย (สัดส่วนสูง) เพราะเป็นแผนที่ให้เห็นแบบการเดินของจิต
และการนำไปใช้ก็มีหลายระดับ ตั้งแต่กับตัวเอง กับคนใกล้ชิด และกับสังคม
แม้ว่ามีหลายระดับ แต่การนำไปใช้ก็เหมือนกัน คือ รู้ว่าเกิดอย่างนี้ขึ้นแล้ว
ทำความเข้าใจ วางใจเป็นกลาง แล้วปล่อยวาง รู้ว่าเขาเป็นอย่างนี้
ทำความเข้าใจ วางใจเป็นกลาง แล้วปล่อยวาง รู้ว่ากลุ่มคนที่เราเข้าไปเป็นอย่างนี้
ก็ทำความเข้าใจ วางใจเป็นกลาง แล้วปล่อยวาง จะไปบังคับให้เขาคิดเขารู้สึกอย่างที่เราเห็นว่าควรเป็นอย่างนี้อย่างนั้นก็คงไม่ได้
ถ้าจะแก้ ที่สุดก็คงต้องแก้ที่ตัวเรา เช่นกันเขาก็คงมาบังคับให้เราคิดเรารู้สึกอย่างที่เขาเห็นว่าควรเป็นอย่างนี้อย่างนั้นก็คงไม่ได้
ถ้าหากแก้ที่เหตุยังไม่ได้ ก็ให้แก้ที่ปัจจัยไปก่อน เช่น รู้ว่าเราเป็นคนลักษณะอย่างนี้
เขาเป็นคนลักษณะอย่างนี้ ถ้ายังไม่พร้อม ยังรับไม่ได้ ยังวางใจเป็นกลางไม่ได้
ก็เลือกที่จะไปทางอื่นก่อน
หลังจากศึกษานพลักษณ์แล้วมีการเปลี่ยนแปลงในตัวเองอย่างไรบ้าง?
สำหรับตัวเอง จากประสบการณ์ตรง ตัวเองไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเพราะนพลักษณ์ได้
นพลักษณ์ช่วยให้รู้เท่านั้น สิ่งที่ทำให้เปลี่ยนแปลงได้ คือ
การปฏิบัติธรรม และนพลักษณ์ช่วยให้การเปลี่ยนแปลงมีทิศทางที่เหมาะสม
อยากฝากอะไรกับผู้ที่เริ่มศึกษานพลักษณ์
- การเป็นลักษณ์อะไรนั้น ขออย่าได้ภาคภูมิใจไป เพราะจริง ๆ แล้วทุกคนล้วนมีลักษณะทุกลักษณ์ในตัว
หากแต่จิตเสียสมดุลไป จึงทำให้เอนไปที่ลักษณ์ใดลักษณ์หนึ่งอย่างชัดเจน
การที่เราเป็นลักษณ์อะไรอย่างเข้มข้น ก็น่าจะเข้าใจได้ว่าจิตเสียสมดุลไปค่อนข้างมากแล้ว
เป็นภาวะที่ไม่ปกติ การเป็นลักษณ์อะไรไม่สำคัญเท่ากับเราต้องออกจากกล่องของลักษณ์ที่คุมขังเราไว้
- สำหรับผู้ที่ยังไม่แน่ใจว่าตนเองเป็นลักษณ์อะไร บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าตัวเองเป็นลักษณ์อะไร
ให้สังเกตดูจิตใจตนเองว่าทุกข์กับเรื่องอะไร เพราะอะไร มีเหตุมีปัจจัยมาอย่างไร
บางทีเราอาจจะเห็นแง่มุมของตัวเองได้กว้างกว่าการที่เอากรอบของนพลักษณ์มาจับก็ได้
- สำหรับความสัมพันธ์กับบุคคลที่สองขึ้นไป บางทีก็ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเค้าเป็นลักษณ์อะไร
ให้สังเกตก็ได้ว่าเขาไม่ชอบอะไร ชอบอะไร ก็ระมัดระวังละเอียดอ่อนในเรื่องความรู้สึกของเขา
ก็ไม่ทำในสิ่งที่ไปกระทบเขา ทำในสิ่งที่ใจเราปรารถนาให้เขามีความสุขด้วยความจริงใจ
มองเขาเข้าใจเขาว่าเขาก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง เหมือนที่เราก็มองตัวเองเข้าใจตัวเองว่าเราก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกัน
|