ดิฉันรู้จัก ‘นพลักษณ์’ ครั้งแรกราวปี 41 ได้รับการชวนให้ไปอบรม แต่ตอนนั้นกำลังท้อง เกรงว่าด้วยตารางเวลา และกิจกรรมอาจไม่เหมาะกับเรา ในช่วงท้อง พอคลอดแล้ว เจ้านายซึ่งเป็นพี่ที่เคารพท่านนี้ก็มาชวนอีก แถมใจป้ำจะให้เบิกค่าอบรมได้ แต่ยามนั้นมี “เจ้าตัวเล็ก” ที่คอยพึ่งพิงอิ่มจากแม่ สุขจากแม่อยู่ด้วย จนได้ฤกษ์เข้าร่วมอบรมกัน กับกลุ่มผู้ที่ทำงานร่วมกัน จากพื้นฐานความเป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมากว่า 2 ปี เมื่อมาร่วมเรียนรู้กับ ‘นพลักษณ์’ด้วยกัน จึงงดงามยิ่ง

การอบรมครั้งนั้น เปิดมุมมองใหม่ ในการเรียนรู้ตนเอง และแลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ ผู้ร่วมอบรมเพิ่มขึ้น ในช่วงท้ายที่ได้พูดคุยกับวิทยากร เพื่อซักถามข้อสงสัยให้กระจ่าง กับ‘ลักษณ์’ ตามที่ตนเองเรียนรู้ รับรู้ ด้วยเวลาที่มีไม่มาก วิทยากรชี้แนะให้ ในการอ่านลักษณ์ใกล้เคียง เพื่อทำให้เรา”รู้จักตนเอง” มากขึ้น กลับจากอบรม เราได้อ่าน’นพลักษณ์’ฉบับไทย ที่ได้จากการอบรมนั้นจบเล่ม แล้วจบกันสำหรับการสืบค้นจากหนังสือ เป็นการ’เรียนรู้ใหม่’ จริงๆ สำหรับดิฉัน เพราะเลิกนิสัยที่เที่ยวค้นหาหนังสือมากมายมาอ่าน แต่เฝ้าสังเกต ติดตาม ความคิด อารมณ์ ความรู้สึกของตนอย่างมีสติ แลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆต่างลักษณ์ ที่ทำงานวิจัยร่วมกันตลอด 8 เดือน จนเข้าอบรมต่อเนื่องในเดือนเมษายน 2544 ได้พบเพื่อนหลากหลายอาชีพ และจากกระบวนการ ทำให้ได้เรียนรู้ตนเองและเพื่อนๆทั้ง’ต่างลักษณ์’ และ’ร่วมลักษณ์’ อีกหลายแง่มุมเพิ่มขึ้นมากมาย ทำเอา‘นพลักษณ์’ เป็น ‘เครื่องมือ’ ที่มีคุณค่าในการเรียนรู้ตนเอง และเพื่อนร่วมโลก รวมทั้งคนใกล้ชิด ดิฉันสนใจที่จะรู้ลักษณ์ของลูก เพราะมีคำถามว่า ‘แก่น’ ของเรานั้นเกิดมาติดตัว หรือ ‘เติบโต’จากการเลี้ยงดู จากการอ่าน ‘Energram of Parenting’ นอกจากจะเฝ้าดู และเรียนรู้ที่จะดูแลลูกแล้ว ยังได้ทำให้เรารู้จักลักษณ์ของตนเองเพิ่มขึ้น ดิฉันมั่นใจใน’ลักษณ์’ของตนเอง เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบ ด้วยความประทับใจ เลยเอามาให้เพื่อนๆ ดู กลุ่มที่มีลูกมีหลาน ชอบใจกันไปหลายคน

สำหรับดิฉัน ‘นพลักษณ์’ คือ เครื่องมือที่ใช้ร่วมกับเครื่องมืออื่นๆ ในการเรียนรู้ตนเองและเพื่อนมนุษย์ เพื่อจะได้ดำรงชีวิตอย่าง ‘เข้าใจตน’ เข้าใจคน เป็นโอกาสในการพัฒนาตน และพัฒนาคน และเป็นแนวทาง ในการดำรงชีวิตอย่างสงบสุข เพราะ ‘สุขทุกข์เกิดแต่เนื้อในตน’