ตัวเลขน้อยใหญ่ ต่างก็แหวกม่านออกมาแสดงตัว อยู่บนเวทีของขณะ.... บ้างก็สั้น จนการนับ ไม่ทันนับ บ้างก็ยาว จนการนับคร้านจะนับ

เด็กน้อย... นำมันไปเล่นหมากเก็บ กับจ้ำจี้ พร้อมทั้งท่องสูตรคูณ นักวิทยาศาสตร์ ใช้เป็นกุญแจไขปริศนา ตั้งแต่ E=mc2 จนถึงจำนวนเส้นผม ที่ร่วง หรือเปลี่ยนสี

ยามไขอะไรไม่ออก วิศวกร ปฏิมากร จิตรกร คีตกร
หมู่บ้านสัมมากร ต่างก็ใช้ ต่างตามแต่ที่ต้องใช้

... และแล้ว ชาวนพลักษณ์ก็เผยออกมา ใช้มัน แยกแยะ อารมณ์ ความคิด พฤติกรรม พร้อมทั้ง จัดหมวดหมู่มัน เพื่อความสะดวกในการสืบค้น บุคลิกภาพ ทั้งที่ สร้างสรร และเป็นปัญหา ต่อตนเอง และผู้อื่นการดำรงตน บนขณะ ของที่ว่าง และเวลา

ดอกไม้ไม่เคยนับกลิ่นหอม ผีเสื้อไม่เคยนับการขยับปีก ดวงตะวัน ไม่เคยนับลำแสง คนไม่เคยนับลมหายใจ
แต่ทั้งหมด สอดคล้องเป็นท่วงทำนองแห่งปรากฏการณ์ของการรู้ ขึ้น     "เมื่อการนับเริ่มต้นเริงรำ"