ข้าพเจ้าเป็นปุถุชนคนหนึ่ง การดำเนินชีวิตที่ผ่านมา ค่อนข้างราบเรียบ จะมีอุปสรรคบ้าง เป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งข้าพเจ้าก็ผ่านมาได้ ปัจจุบันข้าพเจ้าย่างเข้าสู่วัยกลางคน มีฐานะปานกลาง อาชีพการงานมั่นคงพอควร และคิดว่าพอ มีปัจจัย ทุกอย่างพร้อมในการดำรงชีวิต แต่ถึงกระนั้นก็ตาม ข้าพเจ้ายังรู้สึกว่า ชีวิตคนเราไม่ใช่เพียงเท่านี้

ข้าพเจ้า พยายามที่จะหาคำตอบ ของความหมายที่แท้จริงของชีวิต ซึ่งไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นคำตอบสุดท้าย เพราะตราบใด ที่เรายังดำเนินชีวิตอยู่ต่อไป เราจะค้นพบความเป็นจริง ของชีวิตที่ชัด และลึกมากขึ้น ข้าพเจ้าเชื่อเช่นนั้น ข้าพเจ้าสนใจอ่านหนังสือ เกี่ยวกับหลักธรรมของหลาย ๆ ท่าน ไม่ว่าจะเป็นท่านพุทธทาส พระธรรมปิฎก หลวงพ่อชา สุภัทโท และท่านปํญญานันทภิกขุ อ่านแล้วนำมาปฏิบัติบ้าง ลืมปฏิบัติไปบ้าง ในขณะที่ความทุกข์ ความสุข หมุนเวียนเปลี่ยนหน้ากันมา ให้ข้าพเจ้าสัมผัส ตามแต่ช่วงจังหวะของชีวิต ข้าพเจ้ายังคงค้นหา สัจธรรมของชีวิตต่อไป จนกระทั่ง ข้าพเจ้าได้มารู้จักกับ นพลักษณ์ เมื่อปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าจึงเริ่มแน่ใจว่า การแสวงหา ความหมายที่แท้จริงของชีวิต ของข้าพเจ้า เพิ่งเริ่มต้นขึ้น

ก่อนที่ข้าพเจ้า จะมาอบรมนพลักษณ์ ข้าพเจ้าเรียนรู้ว่า ชีวิตคนเราล้วนมีปัญหา ปัญหาที่เกิดจากเราไม่เข้าใจคนอื่น คนอื่นไม่เข้าใจเรา และปัญหาที่สำคัญที่สุด ที่เราอาจจะไม่เคยคิด หรือมองข้ามไป คือ การที่เราไม่รู้จักตัวตน ที่แท้จริงของเรา นพลักษณ์ ที่ข้าพเจ้าเรียนรู้ จากการอบรมขั้น BEGINNER และ INTERMEDIATE มีผลทำให้ข้าพเจ้า เริ่มที่จะหันมาทำความเข้าใจ เพื่อรู้จักกับตัวเองมากขึ้น ดังที่บอกแต่ตอนต้น

ข้าพเจ้า เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง มีกิเลส และความคิดยึดติด ฝังอยู่ในตัวเอง การกระทำที่เกิดจากตัวกิเลส และความคิดยึดติดของตัวเรา ก่อให้เกิดผลกระทบต่อตัวเราเอง และคนรอบข้าง โดยที่เราอาจไม่รู้ตัว หรือไม่เข้าใจเลย ข้าพเจ้านำความรู้ที่ได้จากนพลักษณ์ ไปใช้ในการเฝ้าสังเกตตัวเอง สังเกตคนรอบข้าง พยายามเรียน และทำความเข้าใจมากขึ้น ๆ ซึ่งไม่ง่ายและต้องใช้เวลา ตัวเราสำคัญที่สุด ที่จะต้องเข้าถึงก่อน เพราะเมื่อเรารู้จักตัวเอง เข้าใจตัวกิเลส และความยึดติดในตัวเอง รู้ข้อดี ข้อด้อย ในตัวเอง ตัวเรานั่นแหละ ที่จะแก้ไขตัวเราเองได้ พระอาจารย์สันติกโรภิกขุ สอน และแนะแนวทาง ให้เรา ลด ละ กิเลส ที่มีอยู่ในตัวเรา ให้น้อยลง โดยยึดหลักธรรม และมีสติเป็นที่ตั้ง ในการพิจารณาและปฏิบัติ ในขณะเดียวกัน ข้าพเจ้าเฝ้าสังเกตคนรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว คนในที่ทำงาน และเพื่อน ๆ ข้าพเจ้ารู้สึกว่า ข้าพเจ้าเข้าใจคนอื่นมากขึ้น กว่าแต่ก่อน เรียกว่าเป็นการเข้าใจ และเข้าถึงความนึกคิด ความรู้สึกภายในใจของเขา ผิดกว่าแต่ก่อน ที่ข้าพเจ้าไม่ค่อยจะเข้าใจ และมักตั้งคำถาม หรือพยายามหาเหตุผลมาอธิบาย แต่ก็หาไม่ได้ บางครั้งก็มีอารมณ์ เพราะความไม่เข้าใจนั้น และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

ปัจจุบันนี้ ข้าพเจ้ารู้ว่า ควรจะปฏิบัติต่อตัวเอง และคนรอบข้างอย่างไร เพราะรู้ว่าตัวเองเป็นลักษณ์ไหน เริ่มเรียนรู้ และเข้าใจว่าคนอื่นเป็นลักษณ์ไหน แต่สำหรับการเรียนรู้คนอื่น คงต้องใช้เวลา และค่อย ๆ เรียนรู้ไป เพราะไม่ใช่เรื่องง่าย ขนาดตัวเรา กว่าจะหาตัวเองเจอ และเข้าใจตัวเองได้ ยังต้องใช้เวลาค้นหามาครึ่งทาง ของชีวิต เคยหลงทางไปบ้างก็มี ดังนั้นข้าพเจ้าจึงอยากให้เพื่อน ๆ ที่มีโอกาสเรียนรู้ และรู้จักกับนพลักษณ์ อย่าได้ทิ้งความรู้นพลักษณ์ที่มีค่านี้เลย ถ้าเพื่อน ๆ ได้เรียนรู้และเข้าใจแท้จริงมากขึ้น เพื่อน ๆ จะได้รับประโยชน์ ในการนำไปใช้ในชีวิตจริง และเห็นผลอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น การพูดคุยแลกเปลี่ยน กับคนที่เรียนรู้นพลักษณ์ด้วยกัน นับว่ามีประโยชน์อย่างมากต่อการพัฒนาการเรียนรู้ตัวเอง และเข้าใจคนรอบข้าง