…เราเจ็บปวดบ่อยครั้งเข้า เราจึงถอนความรู้สึกเราออก กับ การปิด / กักขังอยู่ในโลกส่วนตัว 2 วิธีนี้ เราเคยใช้ ระยะหลัง เมื่อรู้ว่าเจ็บปวดอีก เราจึงถอนความรู้สึกออก เราแยกมันได้ แล้วเราก็นึกในใจว่า " ไม่มีวันที่ใครจะทำร้ายเราได้อีก " เมื่อเราปิด / กักขัง จิตใจตัวเองไว้ เราบอกกับตัวเองว่า " เราจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายเราเด็ดขาด นอกจากตัวเราเองเท่านั้น ที่จะทำอะไรกับตัวเรา (ใจ) ได้ " แล้วเราก็ไม่เจ็บปวดอีก เรื่องความเจ็บปวดนั้น เมื่อก่อนเราเคยคลุกเคล้าบ่อย แต่ระยะหลัง เรามักมีกลไกป้องกัน การถอนตัวออกได้ง่าย ๆ และคิดว่า " คุณไม่มีวันทำร้ายฉันได้หรอก "

ภายหลังกลับจากการศึกษานพลักษณ์ เมื่อเดือนเม.ย 44 มาถึงบ้านเรามีความตั้งใจที่จะเรียนรู้เข้าไป หรืออยู่กับ " ความรู้สึก " ต่าง ๆ ของคนอื่นให้ได้มากขึ้น พยายามสะกดใจให้ยอมรับฟัง รับรู้ความรู้สึกคนอื่น ๆ ได้ดีกว่าเดิม
สิ่งที่คิดขึ้นมาเช้านี้ คือ เรากำลังสงสัยว่า " พลัง " ที่มีอยู่ในตัวเรา แล้วเราคอยพยายามควบคุมให้มันพอดี เป็นเพราะอะไร ถ้ามากเกินไป เราก็จะมีความพยายามจะใช้มัน ถ้าน้อยไป เราก็จะหามันมาเติมใส่เข้าไป หรือสงวนมันเอาไว้ไม่ให้มันหมด เราเป็นเช่นนั้นนานมาแล้ว แต่เราก็ไม่ได้สนใจจะหาคำอธิบายมัน "พลัง" มีความหมายกับชีวิตเรามานานแล้ว บางคนอาจเข้าใจว่า เรารู้แล้วไม่พูด ก็มีทั้งที่ใช่ และไม่ใช่ ที่ใช่ ก็คือ รู้แล้ว มันยังพูดไม่ออก บอกไม่ได้ กำลังคิด ยังวิเคราะห์ไม่เสร็จ หรือบางทีคิดว่า พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ก็ไม่อยากพูด ก็เท่านั้นเอง กรณีไม่ใช่ก็มี ใครจะไปรู้อะไร ๆ ทั้งหมด อีกอย่างหนึ่ง เราไม่เคยคิดว่า ความคิดเห็นของเรามีความสำคัญและดีเพียงใด

" ไม่ชอบ " ฉันก็อาจจะรู้สึก " ชอบ " ได้ในภายหลัง ฉันจึงคิดว่าไม่สำคัญ ที่ฉันจะรู้สึกอย่างไร ความสำคัญอยู่ที่ ฉันปฏิบัติอย่างไรมากกว่า สิ่งที่ปฏิบัตินั้น ฉันถือว่าเป็นของจริง เพราะมันผ่านทุกระบบของร่างกาย แม้ว่าฉันจะให้เรื่อง การคิด เป็นใหญ่กว่า เรื่องใจ และสัญชาติญาณ ก็ตาม แต่ถ้าฉันเงียบ และมีโอกาสอยู่ลำพัง พลังของทั้ง ๓ ศูนย์ มีโอกาสทำงานประสานร่วมกันได้มากกว่า ฉันมักพบว่า ในแต่ละช่วงที่ฉันมีโอกาสอยู่ลำพัง ฉันมีโอกาสทบทวนความคิด โดยที่จะมี พลังของใจ มาร่วมอยู่ด้วยเสมอ ฉันจะสามารถกระทำการ (action) ได้อย่างฉับพลัน และชัดเจน ไม่อยู่ในลักษณะ งง ๆ เบลอ ๆ ใช้หัวมากไป ฉันเริ่มขาดความรู้สึก แต่ถ้าฉันจัดเวลาของตัวเองให้สามารถปรับสมดุลย์ของพลังงานได้ ฉันจะรู้สึกดีมาก และพร้อมที่จะเกี่ยวข้องกับ ผู้คน เหตุการณ์ และจะทำให้ฉันมั่นคงได้มากกว่าในเรื่อง ความรู้สึก ที่ฉันได้ซึบซับเพียงลำพัง ในเวลาที่ฉันอยู่ในพื้นที่ส่วนตัว ฉันกลับพบความชัดเจนของความรู้สึกด้วย ฉันจึงมั่นใจ แน่ใจ กับความรู้สึกของตัวเอง โดยไม่ต้องอธิบาย ยิ่งอธิบายและพูดมากเพียงใด ฉันกลับพบว่า " มันจางลง และไม่ชัดเจน " และหาความหมายจากการกระทำไม่ได้ เช่น พูดว่า " รัก " แต่สิ่งที่ทำกลับไม่ใช่ความหมายของคำว่า " รัก " เลย เป็นต้น